Sex, drugs en Herman Brood: dagboek van een junkie

Gepubliceerd op: 22 september 2011, auteur: Anton Mous

Op 11 juli was het precies 10 jaar geleden dat Herman Brood zelfmoord pleegde door van het Hilton hotel te springen. Voor deze gelegenheid is onlangs een dikke bundel verschenen over het leven en werk van Nederlands grootste rock-‘n-rolllegende. Helaas is de inhoud, net als de hoofdpersoon, wat magertjes.

Sex, drugs en alcohol: woorden die je wellicht onmiddellijk te binnen schieten bij het horen van de naam Herman Brood (1946–2001). Dat hij een junkie was die graag Grand Mernier dronk en regelmatig de ‘dames van lichte zeden’ bezocht, was niet bepaald een publiek geheim. Een vreemde snuiter die er een extravagante levensstijl op nahield.

Dit is hoe de meesten zich Herman Brood herinneren. Maar we vergeten vaak dat hij eveneens zanger, muzikant, kunstenaar, dichter, auteur en niet te vergeten vader van 3 kinderen was. Al deze rollen komen in de bundel Up on the Hilton Roof van auteur Bart Chabot aan bod.

Weinig nieuws
Het boek gaat over de laatste jaren van Hermans leven en het eerste jaar na zijn dood (1992–2002). De bundel vertelt voornamelijk over de drugs- en alcoholverslaving en de seksuele escapades van Brood. Kortom, een bevestiging van wat tot op zekere hoogte bij het grote publiek al bekend was, maar dan aangevuld met vele pikante en onthullende details. De eerder genoemde rollen in Hermans leven komen uiteraard ook aan bod, maar raken ondergesneeuwd door de beschrijvingen van zijn verslaving aan drank, drugs en vrouwelijk schoon.

De bundel is een aanéénschakeling van opmerkelijke verhalen over zijn drugs- en seksleven en rare fratsen, aangevuld met ‘levenslessen’ van Herman Brood zelve. Enige vorm van progressie van zijn lichamelijke en psychische aftakeling is nauwelijks waar te nemen. In feite gaat alles z’n gangetje, tot het einde aanbreekt van de theatertour die hij, Bart Chabot en Jules Deelder in 2001 maakten door het land. Daarna krijgt Herman ineens last van depressies, emotionele uitbarstingen, huilbuien en zelfmoordneigingen. Drie maanden later is hij helemaal ingestort. Maar voordat je bij dit punt aanbelandt ben je ruim 500 van de bijna 700 pagina’s verder.

Up on the Hilton Roof biedt helaas weinig nieuws voor belangstellende lezers die meer over het leven van Herman Brood willen weten. Ook fans van Herman Brood en het werk van schrijver Bart Chabot zullen waarschijnlijk weinig nieuws aantreffen aangezien deze bundel eveneens een ingekorte editie is van 4 eerder verschenen boeken over de zanger.

Levendige monologen
Maar naast deze duidelijke minpunten heeft het boek ook een aantal positieve aspecten. Om te beginnen weet de auteur op een tot de verbeelding sprekende wijze het roerige en bewogen leven van Herman Brood in kaart te brengen. De bruisende en soms humoristische monologen blazen nieuw leven in de hoofdpersoon. Het lijkt soms of Herman Brood zelf tegenover je staat en zijn levensverhaal vertelt. De beschrijvingen van zijn drugs- en alcoholverslaving, zijn liefdesleven, zijn innerlijke strijd bij het afkicken en aftakelende gezondheid laten zien dat zijn leven vele pieken en dalen kent.

Kwajongen
Herman Brood wordt in de bundel neergezet als een kwajongen die nooit volwassen is geworden. Hij was dol op een geintje en haalde dan ook met grote regelmaat grappen en grollen uit, die soms neigden naar crimineel gedrag en vandalisme. Wie haalt het bijvoorbeeld in zijn hoofd om op klaarlichte dag lichtkogels af te vuren in de lucht? Of na een avondje stappen alle rozen in de tuin van de buurt af te knippen? Of met een neppistool in de trein te reizen? Of tijdens zijn theatertour uit het niets het podium te verlaten om te vrijen? Zijn reactie tegenover de auteur spreekt boekdelen: “We zijn niet onopgemerkt voorbij gegaan.” Dit blijkt het levensmotto en de leidraad van Herman Brood te zijn in alle facetten van zijn leven.

Magere inhoud
Wie een antwoord hoopt te krijgen op de vraag waarom Herman Brood icoon in de muziek- en kunstwereld is geworden, komt bedrogen uit. Wel beschrijft Bart Chabot in geur en kleur de hedonistische en exhibitionistische leefstijl van Herman Brood. Jammer dat het zo veel van hetzelfde is. Hierdoor gaat het lezen van de vuistdikke bundel na verloop van tijd vervelen. Ook jammer dat er geen enkel beeldmateriaal is opgenomen. Dat had de bundel zeker gesierd. De humoristische passages en ‘broodsiaanse’ uitspraken geven de bundel een humoristisch randje, maar kunnen de magere inhoud niet verhullen of compenseren.



► Up on the Hilton roof. Over leven en werk van Herman Brood (2011), Bart Chabot, Uitgeverij De Bezige Bij 




Verder kijken & lezen:
► Over het leven van Herman Brood
► Muziekvideo ‘Saturday Night’ van Herman Brood and his Wild Romance 
► Interview met Herman Brood een half jaar voor zijn dood

©GeschiedenisBeleven.nl / auteur: Anton Mous, eindredactie Wytse Vellinga