Het nieuwe Drents museum straalt

Gepubliceerd op: 20 december 2011, auteur: Nienke Smit

 Op 17 november heropende het Drents Museum haar deuren, na een ingrijpende verbouwing van 15 maanden. De nieuwe ruimte is niet alleen een architectonisch hoogstandje, maar maakt ook dat het museum de uitstraling heeft die bij haar karakter past.

De heropening: koningin Beatrix in gesprek met architect van Egeraat

Met de succesvolle tentoonstellingen Het terracottaleger van Xi’an en Goud uit Georgië wist het museum de afgelopen jaren tienduizenden extra bezoekers te trekken. Hiermee ontsteeg het Drents Museum het niveau van een klein provinciale instelling en profileerde het zich op het gebied van archeologische vondsten. Dit succes rechtvaardigde een uitbreiding van het oude museum.

Van kast naar museum
Het Drents Museum is één van de oudste musea van ons land. In 1858 werd het geopend als het Drents museum van oudheden en bestond het slechts uit één enkele kast met archeologische vondsten. Het is nu gevestigd in het oude provinciehuis dat werd gebouwd in 1885, de oude kloosterkerk en een voormalige havezate. Deze gebouwen werden samengevoegd en verbouwd tot een gebouw.

Het museum heeft van oudsher een uitgebreide collectie archeologische vondsten uit de eigen provincie, zoals een aantal veenlijken en de oudste boot ooit gevonden, een boomstamkano uit de middensteentijd. Daarnaast heeft het een uitgebreide collectie negentiende-eeuwse schilderkunst. Na dertig jaar ontstond echter de behoefte om het gebouw uit te breiden.

De ruimte hiervoor ontbrak echter. Bovendien zou de nieuwbouw niet te hoog mogen zijn, om de monumentale gebouwen niet te overstijgen. Door ondergronds te gaan bouwen, werd dit probleem opgelost. Het koetshuis dat naast het museum staat en dienst deed als opslagruimte, werd voor de verbouwing in haar geheel verplaatst en opgetild. Geschatte kosten: zo’n 21 miljoen euro. En dat schept hoge verwachtingen.

Oogverblindende lichte ruimte
Gelukkig worden die verwachtingen ruimschoots waar gemaakt. De nieuwe tentoonstellingsruimte, van architect Erick van Egeraat, is een waardevolle moderne toevoeging aan het museum, zonder daarbij het oude gedeelte te overschreeuwen. Daar waar de ondergrondse ruimten voorheen wat donker en kil oogden, slaagt de nieuwe aanbouw erin het contact met buiten te houden. De glazen wanden zorgen voor veel lichtinval.

Het resultaat is een open en lichte ruimte, met oogverblindende witte trappen, die overigens erg glad zijn. Het oude museum kon met zijn krakende vloeren en wat muffe lucht, wat gedateerd aandoen. Wat jammer was, omdat het museum een interessante collectie heeft. In de nieuwe, neutrale, zaal zullen de toekomstige tentoonstellingen goed uitkomen.

Momenteel loopt er in het museum de tentoonstelling, De Gouden Eeuw van China. Hier worden kunstvoorwerpen uit de 7e tot en met de 9e eeuw na Chr. tentoongesteld. Door de grootte van de zaal, lijkt de omvang van de expositie zelf wat beperkt. De ruimte is opgedeeld in vier losstaande kubussen, waarin de beelden zijn tentoongesteld. Hierdoor wordt er toch intimiteit gecreëerd in de grote witte ruimte.

Vuistbijlen en veenlijken
Niet alleen is het museum met een nieuwe ruimte vergroot, maar ook is de indeling van het museum veranderd. De bovenste verdieping is nu volledig ingericht voor schilderijen. Jammer is het dat de oude ingang van het museum, in het fraaie, rijkversierde gebouw, niet meer als ontvangst dienstdoet. Gelukkig is ook de nieuwe ingang, in het voormalige koetshuis, erg mooi. En zal bij grotere bezoekersaantal beter dienst doen. De collectie negentiende-eeuwse schilderkunst wordt tentoongesteld samen met meubilair uit dezelfde tijd. Zo ontstaat er een mooi beeld van de periode en worden de schilderijen in een historische context geplaatst.

De archeologische collectie is nu op één verdieping ondergebracht. Vroeger was deze collectie over twee verdiepingen verdeeld, de nieuwe indeling is logischer. In de vitrines staan de vele prehistorische grafvondsten die het museum rijk is. Het museum bezit ook mammoetschedels, een grote collectie vuistbijlen en een aantal veenlijken. Het beroemdste veenlijk, het meisje van Yde, staat echter een beetje weggestopt in een hoek en krijgt zo niet de aandacht die ze verdient. Een meer centrale rol zou passender geweest zijn.

Binnenkort wordt ook het kindermuseum geopend, dan geheel in het teken zal staan van energie. De kinderafdeling van het oude museum was een wereld waar de kinderen al doende de prehistorie konden ontdekken, door zelf een vuistbijl te slijpen of graan te malen met een molensteen. Het zou jammer zijn als dit in het nieuwe museum niet terug zou keren.



Conclusie
Voorheen was het museum vooral gefocust op streekgeschiedenis. Dit is de afgelopen jaren sterk veranderd, door de grote internationale tentoonstellingen. Het gebouw heeft nu een uitstraling die past bij dit nieuwe karakter van het museum. Niet alleen heeft het een zeer fraaie nieuwe tentoonstellingsruimte gekregen, maar ook is de indeling in het oude gebouw verbeterd. Een geslaagde verbouwing dus, waar het museum nog jaren mee vooruit kan.



Verder lezen:
►Meer over de geschiedenis van het Drents Museum is terug te lezen op de site van in en om Assen
►Op de speciale site over architectuur architect.nl is meer te vinden over het gebouw. 

©GeschiedenisBeleven.nl, auteur: Nienke Smit, eindredacteur: Wytse Vellinga , beeldredactie: Freya de Klerk, foto's: Drents Museum